Met de tandem naar Venetie

Van Duitse rivierdalen tot het San Marcoplein bij zonsondergang: Rik Schulte (49) fietste met zijn vrouw Harijati (45) en twee zoons naar Venetië. Onderweg wachtten Alpenmeren, noodweer en slaperige Italiaanse dorpjes.

De route
Het gezin fietste vanaf hun huis in Enschede naar Aalten, waar ze de grens overstaken en al snel de Rijnfietsroute volgden, langs Duisburg, Düsseldorf, Keulen en Bonn. In Remagen pikten ze Reitsma’s Route naar Rome op en trapten ze over rustige, vaak autovrije wegen tot de voet van de Alpen bij Garmisch-Partenkirchen. Daarna trokken ze door de Oostenrijkse en Italiaanse Alpen richting Venetië.

Routemateriaal
De route wordt beschreven in de gids Reitsma’s Route naar Rome Deel 1 en Deel 2. Rik: “Eigenlijk wilden we zes weken fietsen in Thailand, maar die reis ging niet door. Vlak voordat onze vakantie begon, liep ik in Amsterdam een boekwinkel binnen en zag ik het routeboekje van Reitsma liggen. Dat is ook best aardig, dacht ik. Voorheen trok ik graag zelf met een liniaal een lijn van begin- naar eindpunt. Nu heb ik voor het eerst in mijn leven een route gevolgd, en dat beviel ontzettend goed.”

Afstand
1400 kilometer.

Niveau
Makkelijk tot gemiddeld. In Duitsland is de route nagenoeg vlak. De twee passen, de Buchener Höhe en Reschenpas, zijn goed te doen. “Je hebt alleen een paar klimmetjes als je vanaf Mittenwald Oostenrijk binnengaat en een stukje vanaf Trento naar de Valsugana-vallei.”

Tip: vermijd de Reschenpas op een zondag. Dan zijn er veel dagjesmensen en motorrijders.

Heen- en terugreis
Op de terugweg nam het gezin het vliegtuig van Venetië naar Schiphol. De tandems kunnen gedemonteerd in een fietskoffer mee, maar die hadden ze niet bij de hand. Daarom bedachten ze een creatieve oplossing: “Via via kwamen we in contact met iemand van een transportbedrijf dat dagelijks met vrachtwagens op en neer rijdt tussen Oldenzaal en Venetië. Zij hebben de fietsen en de meeste bagage meegenomen.”

Accommodatie
Het gezin kampeerde vooral. Als de camping vol was, kregen ze, op één camping in Garmisch-Partenkirchen na, als fietsers altijd wel ergens een plekje. “Dan verontschuldigde de receptionist zich en konden we ergens achteraf op een rustig veldje onder de appelbomen ons tentje opzetten; dat vonden wij juist prachtig. Veel campings zijn een beetje verworden tot een verzameling witgoed, met campers en caravans.”

Alleen in het rustige Beieren, het zuidelijke deel van Duitsland, was er soms meer dan 100 kilometer geen camping. “Dan boekten we een pensionnetje, eigenlijk nooit meer dan een dag of twee vooruit.”

Horeca en winkels
“Je hebt onderweg dorpjes in overvloed, met winkels en supermarkten. In principe gingen we naar de supermarkt en kookten we zelf, met mini-gasbrandertjes, tenzij de winkel op zondag dicht was of we geen zin hadden om te koken.”

Beste seizoen
Mei, juni en september. De familie reisde in de zomervakantie. “Augustus is de Italiaanse vakantiemaand, dan is het nogal druk.”

Waarom is deze route een aanrader?
“Als ik zelf een route uitzoek, kom ik af en toe op een drukke weg terecht, of stuit ik zelfs op de vluchtstrook van een Duitse Autobahn. Maar Reitsma heeft echt zijn best gedaan om mooie, rustige wegen uit te zoeken. Wat een genot!

In Duitsland volg je veel rivieren: de Rijn, Neckar, Kocher, Jagst, Donau, Lech en Isar. Daar liggen schattige plaatsjes vol pastelkleurige huizen, waar je op het plein met terrasjes een enorme ijscoupe voor 2,50 euro eet.

Vanaf de grens bij Aalten fietsten wij eerst door het Ruhrgebied. Even op je tanden bijten, denk je dan, maar het is echt interessant, ook voor de kinderen: die koeltorens en hoogovens van de kolen- en staalindustrie.

Verder lezen?

Tekst: Jessica de Korte
Foto’s: Rik Schulte