Knooppuntenroute Zwolle: Hartverwarmende Hanzesteden

Ideaal in de winter: een fietsrondje langs de Hanzesteden Zwolle, Hattem en Kampen. Onderweg tref je genoeg sfeervolle plekken om even op te warmen.

De Hanzesteden werkten in de middeleeuwen nauw samen voor het bevorderen van de handel. Schepen vol graan, hout en zout voeren over de IJssel, terwijl kooplieden hun rijkdom vergaarden achter stadsmuren en poorten. Die bloeitijd liet een erfenis van prachtige pakhuizen, kerken en stadhuizen na. De huidige bewoners zijn al net zo creatief; ze komen met de leukste ideeën om hun straten levendig en gezellig te houden. Tijdens een fietsrondje door Zwolle, Hattem en Kampen kom je langs een heleboel koffieplekken, boetiekjes, ateliers en musea. In het achterland trap je over rustige landwegen en kronkelende dijken met uitzicht op de IJssel, waar de uiterwaarden wemelen van de watervogels. De drie Hanzesteden liggen dicht bij elkaar, maar hebben elk hun eigen karakter en sfeer. In Zwolle vormen de stervormige grachten de contouren van de oude vesting, en fiets je langs restanten van de stadsmuur. Hattem is klein en schilderachtig, met smalle straatjes en een intieme sfeer. Kampen daarentegen straalt grandeur uit – een voormalige zeehavenstad met statige gevels en monumentale poorten.

Onze favorieten

De Sassenpoort – Zwolle

Zwolle kreeg in de veertiende en vijftiende eeuw een stadsmuur rond het hele centrum, met maar liefst 23 torens; daarvan zijn er nog drie over. Fiets je rondom de stad, dan zie je verrassend veel sporen van de voormalige verdedigingswerken. De Sassenpoort is het absolute pronkstuk – de enige overgebleven stadspoort van de acht. Kijk je goed, dan herken je in de grachten de oude stervormige structuur van de stad. De Peperbus, de toren van de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopneming, steekt overal bovenuit. Ga iets van de route af voor Museum Fundatie: beeldende kunst in het voormalige Paleis van Justitie, met een dak in de vorm van een ei.

Anton Pieck Museum – Hattem

Na het oversteken van de IJssel fiets je langs de Geldersedijk naar Hattem, een compact, sfeervol Hanzestadje met smalle straten. Maak hier zeker een extra rondje, of laat de fiets staan en wandel een stukje. Alles ligt op loopafstand, waardoor Hattem voelt als een openluchtmuseum. Het pittoreske uiterlijk van de stad én de omgeving trokken begin 1900 tal van schilders, onder wie Jan Voerman; zijn werken, en die van zijn zoon, hangen in het Voerman Stadsmuseum. Het Anton Pieck Museum toont olieverven, illustraties, reistekeningen, grafisch werk en kalenderplaten van de kunstenaar die het Sprookjesbos in de Efteling ontwierp.

Nieuwe deltanatuur – Reevediep

Tussen Hattem en Kampen ligt een weids rivierlandschap, waar de IJssel speels doorheen kronkelt. Je slingert hier over dijken, onder meer langs het historische dorp Zalk. Het Reevediep is een nieuwe waterverbinding van ruim zeven kilometer tussen de IJssel en het Drontermeer, in 2019 in gebruik genomen om in extreme omstandigheden het hoogwater van de rivier te kunnen afvoeren. Hier trap je over een redelijk nieuw fietspad, met een fraai uitzicht over de deltanatuur en rietmoerassen, waar beschermde vogels als de roerdomp en grote karekiet vertoeven. In het ondiepe water kun je grutto’s en steltlopers zien lopen.

Sigaren, koffie en thee – Kampen

Het centrum van Kampen staat vol oude gevels en pakhuizen, met reclame-uitingen uit vervlogen tijden. Ooit had de stad meer dan honderd sigarenfabrieken; rond 1800 was bijna de helft van de bewoners werkzaam in de industrie. De enige overgebleven fabriek is De Olifant. Eigenaar Thomas Klaphake en zijn vrouw Maaike maken hier nog altijd sigaren met de hand. Ernaast zit koffiebranderij De Eenhoorn, waar je allerlei soorten thee en koffie kunt kopen. In het Stedelijk Museum, gevestigd in het oude raadhuis, is momenteel een verbouwing gaande; alleen de Voormalige Synagoge is open.

Meer lezen?

Voor de routebeschrijving en afstappers verwijzen we je naar ons dubbeldikke winternummer FietsActief 8/9. Nu in de winkel. Of bestel em hier online.

Tekst en foto’s: Jessica de Korte